{"id":16243,"date":"2025-11-27T17:05:21","date_gmt":"2025-11-27T16:05:21","guid":{"rendered":"http:\/\/apostolowiemilosci.pl\/?p=16243"},"modified":"2025-11-27T18:17:02","modified_gmt":"2025-11-27T17:17:02","slug":"sen-o-piekle-sw-jana-bosko","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/apostolowiemilosci.pl\/?p=16243","title":{"rendered":"Sen o piekle \u015bw. Jana Bosko"},"content":{"rendered":"\n

DO PIEK\u0141A I Z POWROTEM<\/h4>\n\n\n\n

Sen o piekle wywiera straszne i przera\u017caj\u0105ce wra\u017cenie. W czasie jego trwania kieruj\u0105 ks. Bosko bezpo\u015brednio moce z nieba. Prawda w nim przedstawiona jest jasna i konkretna. Kto go gruntownie przestudiuje i dobrze si\u0119 nad nim zastanowi, przestanie m\u00f3wi\u0107 lekcewa\u017c\u0105co o grzechu i piekle. Przewodnik wytyczy\u0142 dok\u0142adnie ks. Bosko lini\u0119 demarkacyjn\u0105, poza kt\u00f3r\u0105 nie istnieje ani mi\u0142o\u015b\u0107, ani przyja\u017a\u0144, ani \u017cadna pociecha. Rozci\u0105ga si\u0119 jedynie rozpacz tych, kt\u00f3rzy post\u0119powali za g\u0142osem zepsutego \u015bwiata.<\/h4>\n\n\n\n

W niedziel\u0119 wieczorem 3 maja 1868 r., w uroczysto\u015b\u0107 Opieki \u015bw. J\u00f3zefa, ks. Bosko wznowi\u0142 opowiadanie serii sn\u00f3w, z kt\u00f3rych uprzednio zwierzy\u0142 si\u0119 swoim synom duchowym i wychowankom.<\/h4>\n\n\n\n

\u015aw. Jan Bosko: Pragn\u0119 wam opowiedzie\u0107 nowy sen, kt\u00f3ry g\u0142\u0119boko prze\u017cy\u0142em. Jest to podsumowanie tych widze\u0144, o kt\u00f3rych m\u00f3wi\u0142em wam w ostatni czwartek i pi\u0105tek, a kt\u00f3re tak okropnie mnie wyczerpa\u0142y. Jak ju\u017c wam wspomnia\u0142em, w nocy 17 kwietnia, obrzydliwa ropucha o ma\u0142o mnie nie po\u0142kn\u0119\u0142a. Po jej znikni\u0119ciu jaki\u015b g\u0142os przem\u00f3wi\u0142 do mnie: Dlaczego im tego nie m\u00f3wisz Zwr\u00f3ci\u0142em si\u0119 w kierunku tego g\u0142osu i ujrza\u0142em dystyngowan\u0105 osob\u0119, stoj\u0105c\u0105 przy moim \u0142\u00f3\u017cku. Maj\u0105c poczucie winy wobec swoich ch\u0142opc\u00f3w z powodu dotychczasowego milczenia wobec nich, zapyta\u0142em: A co mam im powiedzie\u0107? Wszystko to, co widzia\u0142e\u015b i s\u0142ysza\u0142e\u015b w swoich ostatnich snach; i to, czego chcia\u0142e\u015b si\u0119 dowiedzie\u0107; i to, co zobaczysz jutro w nocy! Po tych s\u0142owach posta\u0107 znikn\u0119\u0142a.<\/h4>\n\n\n\n

Ca\u0142y nast\u0119pny dzie\u0144 sp\u0119dzi\u0142em z my\u015bl\u0105 o czekaj\u0105cej mnie strasznej nocy. Kiedy nadszed\u0142 wiecz\u00f3r, nie mia\u0142em odwagi po\u0142o\u017cy\u0107 si\u0119 do \u0142\u00f3\u017cka. Sama my\u015bl o nocnych koszmarach nape\u0142ni\u0142a mnie strachem. Wreszcie, cho\u0107 z wielkimi oporami, uda\u0142em si\u0119 na spoczynek.<\/h4>\n\n\n\n

     Chcia\u0142em odwlec moment zapadni\u0119cia w sen, dlatego opar\u0142em poduszk\u0119 wysoko o szczyt \u0142\u00f3\u017cka i le\u017ca\u0142em w postawie p\u00f3\u0142 siedz\u0105cej. By\u0142em jednak tak zm\u0119czony, \u017ce natychmiast usn\u0105\u0142em. Ta sama osoba, widziana przeze mnie poprzedniej nocy, natychmiast znalaz\u0142a si\u0119 przy boku \u0142\u00f3\u017cka. (Ksi\u0105dz Bosko cz\u0119sto nazywa\u0142 j\u0105 Cz\u0142owiek w czapce). Wsta\u0144 i p\u00f3jd\u017a za mn\u0105! – powiedzia\u0142.<\/h4>\n\n\n\n

Us\u0142ucha\u0142em go i pod\u0105\u017cy\u0142em za nim. Dok\u0105d mnie zabierasz? – spyta\u0142em. To niewa\u017cne. Sam zobaczysz. Zaprowadzi\u0142 mnie na rozleg\u0142\u0105, bezkresn\u0105 r\u00f3wnin\u0119. By\u0142a to prawdziwa pustynia bez \u017cadnych oznak \u017cycia. Nie zobaczy\u0142em tam ani jednego drzewa, ani \u017cadnego potoku, czy \u017cywej duszy. Widnia\u0142y jedynie resztki z\u017c\u00f3\u0142k\u0142ej i wyschni\u0119tej ro\u015blinno\u015bci. Nie mia\u0142em poj\u0119cia, gdzie si\u0119 znajduj\u0119 i co mia\u0142em tu robid. Przez moment straci\u0142em nawet z oczu swojego przewodnika i ogarn\u0105\u0142 mnie l\u0119k, \u017ce samotny zgin\u0119. W ko\u0144cu ujrza\u0142em jednak swoich przyjaci\u00f3\u0142: ks. Rua, ks. Francesia i reszt\u0119, jak zbli\u017cali si\u0119 w moim kierunku. Westchn\u0105\u0142em z ulg\u0105 i zapyta\u0142em: Gdzie jestem? Chod\u017a ze mn\u0105 a sam si\u0119 dowiesz! Dobrze, p\u00f3jd\u0119 z tob\u0105.<\/h4>\n\n\n\n

Przewodnik prowadzi\u0142, a ja w milczeniu pod\u0105\u017ca\u0142em za nim. Wreszcie ujrza\u0142em jak\u0105\u015b drog\u0119. A teraz, dok\u0105d? – zapyta\u0142em przewodnika. T\u0119dy – odpowiedzia\u0142 kr\u00f3tko.<\/h4>\n\n\n\n

SZEROKA DROGA<\/h4>\n\n\n\n

Weszli\u015bmy na drog\u0119 szerok\u0105, pi\u0119kn\u0105 i doskonale wybrukowan\u0105. Droga grzesznik\u00f3w g\u0142adka, bez kamieni, a na jej ko\u0144cu – przepa\u015b\u0107 piek\u0142a (Syr 21,10). Wzd\u0142u\u017c jej poboczy ci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 wspania\u0142y \u017cywop\u0142ot, przeplatany cudnymi kwiatami. Najcz\u0119\u015bciej r\u00f3\u017ce wychyla\u0142y swoje g\u0142\u00f3wki z zielonego pasa p\u0142otu. Na pierwszy rzut oka droga wydawa\u0142a si\u0119 r\u00f3wna i wygodna. Wszed\u0142em na ni\u0105 bez najmniejszych podejrze\u0144, lecz bardzo szybko zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce prawie niedostrzegalnie pochyla\u0142a si\u0119 ku do\u0142owi. Chocia\u017c nie dostrzeg\u0142em stromo\u015bci, czu\u0142em, \u017ce posuwam si\u0119 tak szybko, jak bym unosi\u0142 si\u0119 w powietrzu. Rzeczywi\u015bcie, co\u015b mnie nios\u0142o tak, \u017ce nogami prawie nie dotyka\u0142em ziemi. Przez g\u0142ow\u0119 przemkn\u0119\u0142a mi my\u015bl o powrocie: B\u0119dzie chyba d\u0142ugi i mozolny. Jak wr\u00f3c\u0119 do Oratorium – zgn\u0119biony zawo\u0142a\u0142em g\u0142o\u015bno. Nie martw si\u0119 – rzek\u0142. – Wszechmocny sprawi, \u017ce wr\u00f3cisz. Ten, kt\u00f3ry prowadzi ci\u0119 tutaj, potrafi zapewni\u0107 ci powr\u00f3t. Droga wci\u0105\u017c bieg\u0142a w d\u00f3\u0142. W czasie tego schodzenia wzd\u0142u\u017c ukwieconych poboczy, pe\u0142nych r\u00f3\u017c, u\u015bwiadomi\u0142em sobie, \u017ce wielu ch\u0142opc\u00f3w z oratorium, a tak\u017ce innych nieznanych mi ch\u0142opc\u00f3w post\u0119powa\u0142o za mn\u0105. Nagle znalaz\u0142em si\u0119 po\u015br\u00f3d nich. Przypatruj\u0105c si\u0119 im, zobaczy\u0142em, \u017ce co chwila kt\u00f3ry\u015b z nich pada\u0142 na ziemi\u0119. Jaka\u015b niewidzialna si\u0142a wlok\u0142a go jednak dalej i wci\u0105ga\u0142a do przepa\u015bci podobnej do ziej\u0105cego pieca. Dlaczego ci ch\u0142opcy upadaj\u0105? – zapyta\u0142em towarzysza. Przypatrz si\u0119 dok\u0142adniej – odpar\u0142. Uczyni\u0142em wedle jego s\u0142\u00f3w. Dooko\u0142a ujrza\u0142em pu\u0142apki. Jedne na samej ziemi, inne na wysoko\u015bci oczu, a wszystkie doskonale zamaskowane. Ch\u0142opcy, nie\u015bwiadomi niebezpiecze\u0144stwa, wpadali w sid\u0142a. Potykali si\u0119 o nie, przewracali si\u0119 w zamieszaniu na ziemi\u0119, kozio\u0142kuj\u0105c r\u0119kami i nogami w powietrzu. Je\u015bli czasem uda\u0142o im si\u0119 stan\u0105\u0107 na nogi, jaka\u015b niewidzialna si\u0142a ci\u0105gn\u0119\u0142a ich ku otch\u0142ani.<\/h4>\n\n\n\n

Niekt\u00f3rym sid\u0142a zaciska\u0142y si\u0119 na g\u0142owie, innym na szyi, r\u0119kach, ramionach, nogach. W ka\u017cdym l wypadku pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej zwalali si\u0119 na ziemi\u0119. Sid\u0142a ukryte tu\u017c przy samej ziemi, by\u0142o bardzo trudno zauwa\u017cy\u0107, ze wzgl\u0119du na ich delikatne i cieniutkie nitki niby paj\u0119czyna. Zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce s\u0105 bardzo kruche i niegro\u017ane. Ku mojemu zdziwieniu ka\u017cdy z ch\u0142opc\u00f3w, kt\u00f3ry si\u0119 w nie zapl\u0105ta\u0142, upada\u0142 na ziemi\u0119.<\/h4>\n\n\n\n

Spostrzegaj\u0105c moje zdziwienie, przewodnik powiedzia\u0142: Wiesz, co to jest? Rodzaj w\u0142\u00f3kna utkanego z siatek odpowiedzia\u0142em.<\/h4>\n\n\n\n

Na widok tak wielkiej liczby ch\u0142opc\u00f3w schwytanych w sid\u0142a, zapyta\u0142em:, Dlaczego a\u017c tylu da\u0142o si\u0119 w nie wpl\u0105ta\u0107? Kto ich powala na ziemi\u0119? Podejd\u017a bli\u017cej, a zobaczysz – powiedzia\u0142 mi. Podszed\u0142em, lecz nie zauwa\u017cy\u0142em nic szczeg\u00f3lnego. Patrz dok\u0142adniej – nalega\u0142. Podnios\u0142em jedn\u0105 z pu\u0142apek i silnie poci\u0105gn\u0105\u0142em. Poczu\u0142em mocny op\u00f3r. Zacz\u0105\u0142em si\u0119 z ni\u0105 mocowa\u0107 jeszcze zdecydowanie, a poniewa\u017c nie trzyma\u0142em nici w\u0142a\u015bciwie naci\u0105gni\u0119tych, nie wiem, kiedy sam uwik\u0142a\u0142em si\u0119 w sid\u0142a, upad\u0142em i czu\u0142em, \u017ce lec\u0119 w d\u00f3\u0142. Nie stawia\u0142em du\u017cego oporu i wkr\u00f3tce znalaz\u0142em si\u0119 w wej\u015bciu do olbrzymiej, strasznej czelu\u015bci. Zatrzyma\u0142em si\u0119, bo nie mia\u0142em najmniejszej ochoty dosta\u0107 si\u0119 do jej wn\u0119trza. Nici podci\u0105gn\u0105\u0142em ku sobie. Tylko troch\u0119 si\u0119 podda\u0142y i to przy wielkim wysi\u0142ku z mojej strony. Szamota\u0142em si\u0119 dalej, a po chwili ukaza\u0142 si\u0119 ogromny i ohydny potw\u00f3r, trzymaj\u0105cy w szponach sznur, do kt\u00f3rego przyczepione by\u0142y wszystkie sid\u0142a. To on nieustannie \u015bci\u0105ga\u0142 w d\u00f3\u0142 tych wszystkich, kt\u00f3rzy dostali si\u0119 w sid\u0142a. Nie spr\u00f3buj\u0119 w \u017cadnym wypadku zmierzy\u0107 moich si\u0142 z jego – pomy\u015bla\u0142em sobie. Na pewno bym przegra\u0142. Zwyci\u0119\u017c\u0119 go znakiem Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego i aktami strzelistymi. Powr\u00f3ci\u0142em do swojego przewodnika. Ju\u017c wiesz teraz, kto to jest – rzek\u0142 mi. Tak, doskonale wiem. To przecie\u017c sam szatan! NO\u017bE Przy dok\u0142adniejszych ogl\u0119dzinach side\u0142 zobaczy\u0142em, \u017ce ka\u017cde nich ma napis: pycha, niepos\u0142usze\u0144stwo, zazdro\u015b\u0107, nieczysto\u015b\u0107, kradzie\u017c, ob\u017carstwo, lenistwo, z\u0142o\u015b\u0107 i jeszcze inne. Rozgl\u0105dn\u0105\u0142em si\u0119 wok\u00f3\u0142 siebie, by sprawdzi\u0107, kt\u00f3ry grzech najcz\u0119\u015bciej i najwi\u0119cej usidla\u0142 ch\u0142opc\u00f3w. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce najbardziej niebezpiecznym, to nieczysto\u015b\u0107, niepos\u0142usze\u0144stwo i pycha. Wszystkie trzy wi\u0105za\u0142y si\u0119 \u015bci\u015ble ze sob\u0105. Inne sid\u0142a czyni\u0142y tak\u017ce wielkie spustoszenie i z\u0142o, lecz najwi\u0119cej dwa pierwsze.<\/h4>\n\n\n\n

Pilnie obserwuj\u0105c wszystko woko\u0142o ujrza\u0142em, \u017ce wielu ch\u0142opc\u00f3w biegnie szybciej od innych. Sk\u0105d ten po\u015bpiech? – zapyta\u0142em. Ci wpadli w sid\u0142a ludzkich wzgl\u0119d\u00f3w. Rozejrza\u0142em si\u0119 jeszcze dok\u0142adniej woko\u0142o i zaobserwowa\u0142em mi\u0119dzy sid\u0142ami rozrzucone no\u017ce. Jaka\u015b opatrzno\u015bciowa r\u0119ka tam je umie\u015bci\u0142a, dzi\u0119ki nim mo\u017cna si\u0119 by\u0142o uwolni\u0107. Jedne do\u015b\u0107 znacznych rozmiar\u00f3w symbolizowa\u0142y rozmy\u015blanie i pozwala\u0142y bez trudu zniszczy\u0107 sid\u0142a pychy. Inne nieco mniejsze oznacza\u0142y czytanie duchowe. Dwa specjalne miecze wyra\u017ca\u0142y nabo\u017ce\u0144stwo do Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu, a zw\u0142aszcza cz\u0119st\u0105 Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105 i nabo\u017ce\u0144stwo do Matki Bo\u017cej. M\u0142otek to Spowied\u017a \u015awi\u0119ta. Na kilku mniejszych no\u017cach wida\u0107 by\u0142o napisy: nabo\u017ce\u0144stwo \u015bw. J\u00f3zefa, \u015bw. Alojzego i innych \u015bwi\u0119tych. Przy pomocy tych \u015brodk\u00f3w wielu ch\u0142opc\u00f3w, kt\u00f3rzy mieli dobr\u0105 wol\u0119, potrafi\u0142o uwolni\u0107 siebie z poni\u017caj\u0105cej niewoli.<\/h4>\n\n\n\n

Niekt\u00f3rzy, o dziwo, zupe\u0142nie bezpiecznie przechodzili w\u015br\u00f3d wszystkich zasadzek. Udawa\u0142o si\u0119 to im wspaniale, poniewa\u017c jako\u015b umiej\u0119tnie obliczyli czas side\u0142 i mijali je, zanim wprawia\u0142y si\u0119 w ruch.<\/h4>\n\n\n\n

MOZOLNA DROGA PO CIERNIACH<\/h4>\n\n\n\n

M\u00f3j przewodnik zadowolony, \u017ce wszystko nale\u017cycie zauwa\u017cy\u0142em, prowadzi\u0142 mnie dalej drog\u0105 wzd\u0142u\u017c \u017cywop\u0142otu oplecionego r\u00f3\u017cami. Lecz w miar\u0119 posuwania si\u0119, r\u00f3\u017ce stawa\u0142y si\u0119 rzadsze, a na ich miejsce wystawa\u0142y coraz g\u0119stsze ciernie. P\u0142ot, przedtem ca\u0142y utkany z zieleni, wygl\u0105da\u0142 wysuszony, ca\u0142y spalony przez s\u0142o\u0144ce, bezlistny i ciernisty. Zeschni\u0119te ga\u0142\u0119zie z p\u0142otu le\u017ca\u0142y teraz rozrzucone wzd\u0142u\u017c drogi, za\u015bmiecaj\u0105c j\u0105 zupe\u0142nie i czyni\u0105c nie do przebycia. Doszli\u015bmy do w\u0105wozu, kt\u00f3rego strome zbocza nie pozwala\u0142y zobaczy\u0107, co kry\u0142 na samym dnie. Droga, wci\u0105\u017c opadaj\u0105ca, sta\u0142a si\u0119 jeszcze bardziej nier\u00f3wna, po\u017c\u0142obiona koleinami, zawalona skalnymi g\u0142azami. Straci\u0142em \u0142\u0105czno\u015b\u0107 z moimi ch\u0142opcami. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 opu\u015bci\u0142a ten niebezpieczny szlak i posz\u0142a innymi \u015bcie\u017ckami.<\/h4>\n\n\n\n

Kontynuowa\u0142em sam swoj\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119, lecz im dalej si\u0119 posuwa\u0142em, tym droga stawa\u0142a si\u0119 mozolniejsza i bardziej spadzista. Kilkakrotnie zachwia\u0142em si\u0119, a\u017c wreszcie upad\u0142em. Le\u017ca\u0142em wyczerpany, a\u017c znowu nabra\u0142em si\u0142. M\u00f3j przewodnik podpiera\u0142 mnie par\u0119 razy lub te\u017c pomaga\u0142 przy wstawaniu. Czu\u0142em, jak moje stawy si\u0119 rozchodzi\u0142y, a ko\u015bci trzaska\u0142y. Dysz\u0105c z wysi\u0142ku, powiedzia\u0142em przewodnikowi: Dobry cz\u0142owieku, moje nogi nie ponios\u0105 mnie ju\u017c ani kroku Stanowczo nie mog\u0119 i\u015bd dalej. Ale on bez s\u0142owa odpowiedzi w milczeniu szed\u0142 dalej. Z trudem wlok\u0142em si\u0119 za nim. Widz\u0105c, jak okropnie si\u0119 poc\u0119 z powodu ostatecznego wyczerpania, zaprowadzi\u0142 mnie na ma\u0142\u0105 polank\u0119 przy drodze. Usiad\u0142em, nieco odpocz\u0105\u0142em i poczu\u0142em si\u0119 troch\u0119 lepiej. Z tego punktu zobaczy\u0142em dopiero, \u017ce droga przez nas przebyta wygl\u0105da\u0142a stroma, poszarpana i naje\u017cona r\u00f3\u017cnymi kamieniami. O wiele jednak straszniejszy widok roztacza\u0142 si\u0119 przed nami. Z przera\u017ceniem musia\u0142em zamkn\u0105\u0107 oczy.<\/h4>\n\n\n\n

Zawr\u00f3\u0107my – b\u0142aga\u0142em. – Je\u017celi p\u00f3jdziemy dalej, to jak z powrotem dostaniemy si\u0119 kiedykolwiek do Oratorium? Przecie\u017c tej stromi\u017anie nie damy rady! Chcia\u0142by\u015b, bym ci\u0119 tu zostawi\u0142 samego, skoro doszli\u015bmy a\u017c tak daleko? – powa\u017cnie zapyta\u0142 przewodnik. Wystraszy\u0142em si\u0119 tej gro\u017aby i prawie z p\u0142aczem zawo\u0142a\u0142em: A c\u00f3\u017c ja bym tu pocz\u0105\u0142 bez twojej pomocy? A zatem, chod\u017amy!<\/h4>\n\n\n\n

BUDYNEK<\/h4>\n\n\n\n

Ruszyli\u015bmy dalej. Droga sta\u0142a si\u0119 do tego stopnia spadzista i pokiereszowana, \u017ce prawie niemo\u017cliwo\u015bci\u0105 by\u0142o stad prosto. I wtedy na samym dole tej przepa\u015bci, przy wej\u015bciu do ciemnej doliny, oczom naszym ukaza\u0142 si\u0119 wielki budynek. Jego pot\u0119\u017cne odrzwia, mocno zamkni\u0119te, znajdowa\u0142y si\u0119 naprzeciwko drogi. Gdy wreszcie dotar\u0142em do samego do\u0142u, zabrak\u0142o mi tchu od dusz\u0105cego \u017caru. T\u0142usty, zielonkawy dym, na przemian z czerwonymi b\u0142yskami, wydobywa\u0142 si\u0119 z tych pot\u0119\u017cnych mur\u00f3w, kt\u00f3re majaczy\u0142y gro\u017anie jak najwy\u017csze g\u00f3ry.<\/h4>\n\n\n\n

Gdzie jeste\u015bmy? Co to jest? – zapyta\u0142em przewodnika. Czytaj napis na odrzwiach, a dowiesz si\u0119. Ujrza\u0142em w\u00f3wczas nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa: Miejsce, gdzie nie ma zbawienia. Wiedzia\u0142em ju\u017c, \u017ce jeste\u015bmy u bram piek\u0142a. Przewodnik prowadzi\u0142 mnie wok\u00f3\u0142 tego straszliwego miejsca. Od czasu do czasu, w r\u00f3\u017cnych odst\u0119pach, ukazywa\u0142y si\u0119 odrzwia z br\u0105zu podobne do pierwszych, a na ka\u017cdym widnia\u0142 napis o takiej lub podobnej tre\u015bci: „Id\u017acie precz ode Mnie, przekl\u0119ci, w ogie\u0144 wieczny, przygotowany diab\u0142u i jego anio\u0142om! (Mt 25,41). Ka\u017cde drzewo, kt\u00f3re nie wydaje dobrego owocu, b\u0119dzie wyci\u0119te i w ogie\u0144 wrzucone (Mt 7,19). Chcia\u0142em zanotowa\u0107 je w swoim notesiku, lecz przewodnik powstrzyma\u0142 mnie: Nie ma potrzeby. Wszystko to masz w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym. Niekt\u00f3re z tych zda\u0144 zdobi\u0105 nawet twoje kru\u017cganki. Zapragn\u0105\u0142em powr\u00f3ci\u0107 do Oratorium. Pr\u00f3bowa\u0142em nawet cofn\u0105\u0107 si\u0119, lecz m\u00f3j przewodnik nie zwraca\u0142 uwagi na moje wysi\u0142ki. Po wyczerpuj\u0105cej w\u0119dr\u00f3wce, poprzez dolin\u0119 nieko\u0144cz\u0105cego si\u0119 parowu, ponownie znale\u017ali\u015bmy si\u0119 na dnie przepa\u015bci, na wprost pierwszego portalu. Przewodnik nagle zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do mnie. Zdenerwowany i zdziwiony skin\u0105\u0142 na mnie, bym usun\u0105\u0142 si\u0119 na bok. Patrz – powiedzia\u0142.<\/h4>\n\n\n\n

CH\u0141OPCY NA DRODZE KU POT\u0118PIENIU<\/h4>\n\n\n\n

Przera\u017cony zobaczy\u0142em w oddali, jak kto\u015b zlatywa\u0142 po \u015bcie\u017cce w d\u00f3\u0142 z szalon\u0105 szybko\u015bci\u0105. Gdy si\u0119 znalaz\u0142 bli\u017cej, mog\u0142em go rozpozna\u0107: to by\u0142 jeden z moich ch\u0142opc\u00f3w. Jego w\u0142osy stercza\u0142y zje\u017cone na g\u0142owie, lub rozwiewa\u0142y si\u0119 na wietrze. Ramionami wykonywa\u0142 ruchy, jak by znajdowa\u0142 si\u0119 w wodzie i pr\u00f3bowa\u0142 utrzyma\u0107 si\u0119 na jej powierzchni. Chcia\u0142 si\u0119 zatrzyma\u0107, lecz nie m\u00f3g\u0142. Uderzaj\u0105c o kamienie, spada\u0142 coraz szybciej.<\/h4>\n\n\n\n

Pom\u00f3\u017cmy mu, zatrzymajmy go – wo\u0142a\u0142em, wyci\u0105gaj\u0105c swe r\u0119ce na pr\u00f3\u017cno w powietrze. Zostaw go – odpar\u0142 przewodnik. Dlaczego? Czy nie wiesz, \u017ce straszliwa jest Bo\u017ca sprawiedliwo\u015b\u0107? My\u015blisz, \u017ce potrafisz kogo\u015b zatrzyma\u0107, kto ucieka od Jego gniewu? W mi\u0119dzyczasie m\u0142odzieniec obejrza\u0142 si\u0119, jakby chcia\u0142 si\u0119 upewni\u0107, czy Bo\u017cy gniew jeszcze go \u015bciga. W chwil\u0119 potem upad\u0142 gwa\u0142townie, przewracaj\u0105c si\u0119 na same dno parowu i uderzy\u0142 z si\u0142\u0105 w br\u0105zowy portal, jak gdyby on by\u0142 najlepszym schronieniem w jego ob\u0142\u0119dnej ucieczce. Dlaczego ogl\u0105da\u0142 si\u0119 z przera\u017ceniem do ty\u0142u? – zapyta\u0142em. Poniewa\u017c Bo\u017cy gniew przenika bramy piekie\u0142, by dosi\u0119gn\u0105\u0107 i dr\u0119czy\u0107 nieszcz\u0119\u015bnika nawet w samym \u015brodku ognia piekielnego!<\/h4>\n\n\n\n

Gdy ch\u0142opiec uderzy\u0142 w bram\u0119, otwar\u0142o si\u0119 natychmiast z g\u0142uchym zgrzytem chyba z tysi\u0105c drzwi wewn\u0119trznych, jakby naciska\u0142a je z niewidoczn\u0105 a niepoj\u0119t\u0105 si\u0142\u0105 bardzo gwa\u0142towna, niepowstrzymana wichura. W\u015br\u00f3d og\u0142uszaj\u0105cego trzasku otwiera\u0142y si\u0119 br\u0105zowe odrzwia, znajduj\u0105ce si\u0119 od siebie w pewnej zauwa\u017calnej odleg\u0142o\u015bci, ale z b\u0142yskawiczn\u0105 szybko\u015bci\u0105 jedne po drugich. Gdzie\u015b daleko ujrza\u0142em co\u015b, jak by otw\u00f3r pieca, kt\u00f3ry wypluwa\u0142 ogniste pi\u0142ki w momencie, gdy \u00f3w m\u0142odzieniec, wpad\u0142 do \u015brodka. I tak, jak szybko si\u0119 otwar\u0142y, tak te\u017c gwa\u0142townie zatrzasn\u0119\u0142y si\u0119 z hukiem.<\/h4>\n\n\n\n

Znowu pr\u00f3bowa\u0142em zapisa\u0107 nazwisko nieszcz\u0119\u015bliwego ch\u0142opca, lecz przewodnik i tym razem mi na to nie pozwoli\u0142. Zaczekaj – rozkaza\u0142 – i patrz! Trzech innych moich wychowank\u00f3w, nieprzytomnie przera\u017conych, z rozpostartymi ramionami spada\u0142o w d\u00f3\u0142 jeden po drugim, jak pot\u0119\u017cne g\u0142azy. Zaobserwowa\u0142em, \u017ce ich cia\u0142a tak\u017ce uderzy\u0142y o wej\u015bciow\u0105 bram\u0119. W u\u0142amku sekundy rozwiera\u0142a si\u0119 i ona i tysi\u0105c drzwi wewn\u0119trznych. Bezkresny korytarz wessa\u0142 tr\u00f3jk\u0119 ch\u0142opc\u00f3w przy akompaniamencie zanikaj\u0105cego echa. Potem drzwi znowu si\u0119 zatrzasn\u0119\u0142y. W mi\u0119dzyczasie inni ch\u0142opcy spadali w d\u00f3\u0142 za nimi. Widzia\u0142em nieszcz\u0119\u015bnika, kt\u00f3rego w d\u00f3\u0142 wrzucili \u017ali koledzy. Inni wpadali sami, lub z\u0142\u0105czeni ramionami z innymi. Ka\u017cdy na swoim czole mia\u0142 nazw\u0119 pope\u0142nionego przez siebie grzechu. Wo\u0142a\u0142em i krzycza\u0142em nawet w momencie jak upadali, lecz nie s\u0142yszeli mnie. Znowu otwiera\u0142y si\u0119 drzwi z hukiem podobnym do grzmotu i zatrzaskiwa\u0142y si\u0119 z g\u0142uchym dudnieniem. Zapanowa\u0142a martwa cisza!<\/h4>\n\n\n\n

PRZYCZYNY POT\u0118PIENIA<\/h4>\n\n\n\n


Z\u0142e towarzystwo, z\u0142e ksi\u0105\u017cki i grzeszne nawyki – t\u0142umaczy\u0142 mi m\u00f3j przewodnik – s\u0105 najcz\u0119stszym powodem wiecznego odrzucenia. Pu\u0142apki uprzednio widziane doprowadza\u0142y rzeczywi\u015bcie ch\u0142opc\u00f3w do ruiny. Na widok sporej liczby id\u0105cych na zatracenie, krzykn\u0105\u0142em niepocieszony:, Je\u017celi a\u017c tylu z naszych ch\u0142opc\u00f3w tak ko\u0144czy, to pracujemy daremnie. Jak mo\u017cna zapobiec tym tragediom? To stan, w kt\u00f3rym si\u0119 obecnie znajduj\u0105 – odpar\u0142 m\u00f3j przewodnik. Poszliby tam niechybnie, je\u017celiby teraz umarli.<\/h4>\n\n\n\n

Pozw\u00f3l mi, zatem zapisa\u0107 ich nazwiska, bym m\u00f3g\u0142 ich ostrzec i skierowa\u0107 znowu na drog\u0119 do Nieba. Czy ty naprawd\u0119 wierzysz, \u017ce ktokolwiek z nich poprawi si\u0119 po twoim ostrze\u017ceniu? By\u0107 mo\u017ce, \u017ce zrobi ono wra\u017cenie na niekt\u00f3rych, lecz pr\u0119dko o nim zapomn\u0105, m\u00f3wi\u0105c: Przecie\u017c to by\u0142 tylko sen. I stan\u0105 si\u0119 jeszcze gorsi. Inni przekonani, \u017ce\u015b ich nie zdemaskowa\u0142, b\u0119d\u0105 przyst\u0119powali do<\/h4>\n\n\n\n

Sakramentu Pokuty, ale bez g\u0142\u0119bszej pobo\u017cno\u015bci, ot po prostu z nawyku. Jeszcze inni przyst\u0105pi\u0105 do spowiedzi, z l\u0119ku przed piek\u0142em, ale z grzechami nie zerw\u0105. Nie ma, zatem wyj\u015bcia dla tych nieszcz\u0119\u015bnik\u00f3w? Prosz\u0119, powiedz, co mog\u0119 dla nich zrobi\u0107? Maj\u0105 prze\u0142o\u017conych, niech ich s\u0142uchaj\u0105. Maj\u0105 regulaminy, niech je zachowuj\u0105. Maj\u0105 Sakramenty \u015awi\u0119te, niech je przyjmuj\u0105. W tej chwili jaka\u015b nowa grupa ch\u0142opc\u00f3w z impetem wpad\u0142a w d\u00f3\u0142, a drzwi momentalnie si\u0119 otworzy\u0142y. Wejd\u017amy do \u015brodka – powiedzia\u0142 do mnie przewodnik.<\/h4>\n\n\n\n

WEJD\u0179 ZE MN\u0104 DO \u015aRODKA<\/h4>\n\n\n\n

Cofn\u0105\u0142em si\u0119 z przera\u017cenia i strachu, \u017ce nie mog\u0119 wr\u00f3ci do Oratorium i ostrzec moich ch\u0142opc\u00f3w, aby chocia\u017c innych uchroni\u0107 od zatraty. Chod\u017a – nastawa\u0142 przewodnik – du\u017co si\u0119 nauczysz. Lecz najpierw powiedz mi: Chcesz p\u00f3j\u015b\u0107 sam czy te\u017c ze mn\u0105? Zapyta\u0142 mnie, widz\u0105c moje przera\u017cenie. Wyczuwa\u0142 zreszt\u0105, \u017ce potrzebowa\u0142em jego przyjaznej obecno\u015bci. Zupe\u0142nie sam w tym niesamowitym miejscu? – zapyta\u0142em. A jak bym m\u00f3g\u0142 znale\u017a\u0107 drog\u0119 powrotu bez twojej pomocy? R\u00f3wnocze\u015bnie b\u0142ysn\u0119\u0142a mi my\u015bl bardzo pocieszaj\u0105ca: Zanim kto\u015b zostanie skazany na piek\u0142o, musi by\u0107 wpierw os\u0105dzony. A przecie\u017c nade mn\u0105 s\u0105d jeszcze si\u0119 nie odby\u0142. P\u00f3jd\u017amy – odwa\u017cnie zawo\u0142a\u0142em.<\/h4>\n\n\n\n

Weszli\u015bmy do tego straszliwego korytarza i lotem b\u0142yskawicy przelecieli\u015bmy przez niego. Nad wszystkimi wewn\u0119trznymi bramami rzuca\u0142y si\u0119 w oczy napisy pe\u0142ne gr\u00f3\u017ab. Ostatnia z nich prowadzi\u0142a na wielkie, bardzo ponure podw\u00f3rze, zako\u0144czone w g\u0142\u0119bi niewiarygodnie olbrzymim i odstraszaj\u0105cym wej\u015bciem. Nad nim widnia\u0142 napis: Ze\u015ble w ich cia\u0142o ogie\u0144 i robactwo i j\u0119cze\u0107 b\u0119d\u0105 z b\u00f3lu na wieki (Jdt 16,17). I b\u0119d\u0105 cierpie\u0107 katusze we dnie i w nocy i na wieki wiek\u00f3w (Ap 20,10). Tutaj wszelkiego rodzaju m\u0119ki na zawsze. Tutaj jedynie chaos i strach wieczny mieszkaj\u0105 (Hi 10,22). Dym ich katuszy na wieki wiek\u00f3w si\u0119 wznosi (Ap 14,11). Nie ma pokoju dla bezbo\u017cnych (Iz 48,22). B\u0119dzie p\u0142acz i zgrzytanie z\u0119b\u00f3w (Mt 8,12).<\/h4>\n\n\n\n

W czasie, kiedy czyta\u0142em te wszystkie wstrz\u0105saj\u0105ce stwierdzenia, przewodnik sta\u0142 na samym \u015brodku podw\u00f3rka. Nast\u0119pnie podszed\u0142 do mnie i powiedzia\u0142: Odt\u0105d nikt ju\u017c tu nie b\u0119dzie mia\u0142 ani kolegi, kt\u00f3ry pomo\u017ce, ani \u017cyczliwego przyjaciela. Nie spotka serca kochaj\u0105cego, ani wzroku lito\u015bciwego, ani nie us\u0142yszy dobrego s\u0142owa. To wszystko ju\u017c przepad\u0142o na zawsze. Czy chcesz to tylko zobaczy\u0107, czy mo\u017ce osobi\u015bcie do\u015bwiadczy\u0107? Chc\u0119 tylko zobaczy\u0107 – odpowiedzia\u0142em.<\/h4>\n\n\n\n

W\u0104SKI KORYTARZ<\/h4>\n\n\n\n

Zatem chod\u017a ze mn\u0105 – odpowiedzia\u0142 m\u00f3j przyjaciel i ci\u0105gn\u0105c mnie za sob\u0105, przeszed\u0142 przez bram\u0119 na korytarz, na kt\u00f3rego ko\u0144cu sta\u0142a wie\u017ca obserwacyjna, ca\u0142a okolona ogromn\u0105, kryszta\u0142ow\u0105 szyb\u0105. Gdy tylko wst\u0105pi\u0142em na pr\u00f3g wie\u017cy, poczu\u0142em nieopisany l\u0119k, kt\u00f3ry mnie jakby sparali\u017cowa\u0142, tak, \u017ce nie odwa\u017cy\u0142em si\u0119 zrobi\u0107 ani kroku. Gdzie\u015b wysoko nade mn\u0105 zobaczy\u0142em co\u015b, co przypomnia\u0142o przeogromn\u0105 pieczar\u0119. Stopniowo zanika\u0142a, tworz\u0105c jakie\u015b zag\u0142\u0119bienie zapadaj\u0105ce si\u0119 daleko, daleko we wn\u0119trzno\u015bciach g\u00f3r. G\u00f3ry p\u0142on\u0119\u0142y, ale odmiennym ogniem, jaki my znamy, czyli ogniem skacz\u0105cych p\u0142omieni. Ca\u0142a pieczara i wszystko w niej; \u015bciany, sufit, grunt, \u017celastwa, kamienie, drewno i w\u0119giel – wszystko roz\u017carzone do bia\u0142o\u015bci zia\u0142o tysi\u0105cami stopni gor\u0105ca. Ten ogie\u0144 nie spala\u0142, ale spopiela\u0142. Nie znajduj\u0119 po prostu s\u0142\u00f3w, by wypowiedzie\u0107 zgroz\u0119 tej czelu\u015bci. Bo dawno przygotowano palenisko, ono jest tak\u017ce dla kr\u00f3la gotowe, zosta\u0142o pog\u0142\u0119bione, rozszerzone; stos w\u0119gli i drwa w nim obfituj\u0105. Tchnienie Pana niby potok siarki je rozpali\u0142 (Iz 30,33).<\/h4>\n\n\n\n

Ogarn\u0119\u0142a mnie pl\u0105tanina osza\u0142amiaj\u0105cych my\u015bli, bo zobaczy\u0142em, jak jaki\u015b ch\u0142opiec roztrzaska\u0142 si\u0119 o bram\u0119. Wyda\u0142 przera\u017caj\u0105cy okrzyk, jak kto\u015b, kto wpad\u0142 w kad\u017a z rozpalonym do bia\u0142o\u015bci metalem. Nast\u0119pnie stoczy\u0142 si\u0119 w sam \u015brodek pieczary. Tam natychmiast znieruchomia\u0142 i pozosta\u0142 ju\u017c tak, roz\u017carzony temperatur\u0105 tego ognia. Tylko echo okropnego j\u0119ku ci\u0105gn\u0119\u0142o si\u0119 jeszcze d\u0142ugo.<\/h4>\n\n\n\n

Oszo\u0142omiony tym wszystkim, przypatrywa\u0142em mu si\u0119 bli\u017cej przez moment. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce to jeden z moich ch\u0142opc\u00f3w z Oratorium. Czy to jest ten a ten? – zapyta\u0142em przewodnika. Tak – brzmia\u0142a odpowied\u017a. Dlaczego sta\u0142 si\u0119 taki nieruchomy? Dlaczego tak roz\u017carzy\u0142 si\u0119 do bia\u0142o\u015bci? Chcia\u0142e\u015b przecie\u017c tylko zobaczy\u0107 odpowiedzia\u0142 – niech ci to wystarczy. Ka\u017cdy ogniem b\u0119dzie posolony (Mk 9,49). Drugi zn\u00f3w ch\u0142opiec wpad\u0142 z szalonym impetem do pieczary. I zawis\u0142 tam w pozycji nieruchomej. Wyda\u0142 jedynie okrzyk przera\u017cenia rozdzieraj\u0105cy serce. Jego j\u0119k zmiesza\u0142 si\u0119 z echem wycia kolegi, kt\u00f3ry go uprzedzi\u0142. Potem inni wychowankowie, w liczbie wci\u0105\u017c wzrastaj\u0105cej, gin\u0119li w oka mgnieniu w czelu\u015bci. Z niewyobra\u017calnym skowytem natychmiast nieruchomieli i p\u0142on\u0119li wielkim ogniem. Spostrzeg\u0142em, \u017ce pierwszy ch\u0142opiec by\u0142 jakby przygwo\u017cd\u017cony do miejsca. Jedna z jego r\u0105k i n\u00f3g zawis\u0142a w powietrzu. Drugi le\u017ca\u0142 na pod\u0142odze dziwnie zgi\u0119ty we dwoje. Inni przybierali najrozmaitsze pozy: balansowali na jednej nodze lub r\u0119ce, le\u017celi lub siedzieli bokiem, stali, kl\u0119czeli, czy te\u017c \u0142apali si\u0119 za w\u0142osy. Scena ta przypomnia\u0142a znan\u0105 grup\u0119 Laookona, przedstawiaj\u0105c m\u0142odych ludzi w najstraszliwszych, pe\u0142nych cierpienia pozycjach. Ci\u0105gle nowi ch\u0142opcy dostawali si\u0119 do pieca. Niekt\u00f3rych zna\u0142em, inni byli mi zupe\u0142nie obcy. W\u00f3wczas przypomnia\u0142em sobie s\u0142owa z Pisma \u015bwi\u0119tego o pot\u0119pionych: Drzewo\u0085 na miejscu, gdzie upadnie, tam le\u017cy (Koh 11,3).<\/h4>\n\n\n\n

LOS INNYCH CH\u0141OPC\u00d3W<\/h4>\n\n\n\n

Coraz bardziej przera\u017cony, zapyta\u0142em mojego przewodnika: Czy ci ch\u0142opcy, lec\u0105c do tej przepa\u015bci, wiedzieli, dok\u0105d id\u0105? Nie ma w\u0105tpliwo\u015bci. Tyle razy dawano im przestrogi. Oni sami jednak wybierali sobie drog\u0119 w tym kierunku.<\/h4>\n\n\n\n

Nie odczuwali wstr\u0119tu do grzechu ani z nim nie walczyli. Gorzej, lekcewa\u017cyli i odrzucali nieustannie Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce, wzywaj\u0105ce ich do pokuty. Prowokowali tym Bo\u017c\u0105 Sprawiedliwo\u015b\u0107. O, jak okropnie musz\u0105 prze\u017cywa\u0107 ci nieszcz\u0119\u015bni ch\u0142opcy fakt, \u017ce nie maj\u0105 ju\u017c \u017cadnej nadziei – wykrzykn\u0105\u0142em. Je\u017celi chcesz naprawd\u0119 pozna\u0107 ich uczucia, ich rozpacz i szal, to podejd\u017a nieco bli\u017cej – zauwa\u017cy\u0142 przewodnik. Zrobi\u0142em par\u0119 krok\u00f3w naprz\u00f3d i zobaczy\u0142em, \u017ce wielu z owych biednych pot\u0119pie\u0144c\u00f3w zajadle walczy\u0142o ze sob\u0105 jak w\u015bciek\u0142e psy. Inni drapali sobie twarze i r\u0119ce, swoje w\u0142asne cia\u0142o i z pogard\u0105 odrzucali je precz. Wtedy nagle ca\u0142y sufit pieczary sta\u0142 si\u0119 przejrzysty jak kryszta\u0142. Ukaza\u0142 si\u0119 skrawek nieba, a w nim ich koledzy promieniuj\u0105cy szcz\u0119\u015bciem wiekuistym.<\/h4>\n\n\n\n

WZGARDZONE MI\u0141OSIERDZIE BOGA<\/h4>\n\n\n\n

Biedni zatrace\u0144cy p\u0142on\u0119li w\u015bciek\u0142o\u015bci\u0105 w szalonym gniewie i ziali zazdro\u015bci\u0105, bo kiedy\u015b wy\u015bmiewali si\u0119 ze Sprawiedliwego. Widzi to wyst\u0119pny, gniewa si\u0119, zgrzyta z\u0119bami i marnieje (Ps 112, 10). Dlaczego nie s\u0142ysz\u0119 \u017cadnego g\u0142osu – zapyta\u0142em przewodnika. Podejd\u017a bli\u017cej – doradzi\u0142. Poprzez kryszta\u0142ow\u0105 szyb\u0119 us\u0142ysza\u0142em krzyki i szlochy, blu\u017anierstwa pod adresem \u015bwi\u0119tych. G\u0142osy ich zlewa\u0142y si\u0119 ze sob\u0105. Rozlega\u0142 si\u0119 woko\u0142o zgie\u0142k ostrych krzyk\u00f3w i zawodze\u0144.<\/h4>\n\n\n\n

Gdy uprzytamniaj\u0105 sobie b\u0142ogos\u0142awiony los swoich dobrych koleg\u00f3w – powiedzia\u0142 – musz\u0105 wr\u0119cz wykrzykn\u0105\u0107: To ten, co dla nas g\u0142upich niegdy\u015b by\u0142 po\u015bmiewiskiem i przedmiotem szyderstwa: Jego \u017cycie mieli\u015bmy za szale\u0144stwo, \u015bmier\u0107 jego – za ha\u0144b\u0119. Jak\u017ce, wi\u0119c policzono go mi\u0119dzy syn\u00f3w Bo\u017cych i ze \u015bwi\u0119tymi ma udzia\u0142? To my\u015bmy zboczyli z drogi prawdziwej (Mdr 5,4-5). Dlatego te\u017c wykrzykuj\u0105: Nasycili\u015bmy si\u0119 na drogach bezprawia i zguby, b\u0142\u0105dzili\u015bmy po bezdro\u017cnych pustyniach, a drogi Pa\u0144skiej nie poznali\u015bmy. C\u00f3\u017c nam pomog\u0142o nasze zuchwalstwo?… To wszystko jak cieo przemin\u0119\u0142o (Mdr 5,7-9).<\/h4>\n\n\n\n

Takie to s\u0105 ich tragiczne zawodzenia, kt\u00f3re powtarza\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 przez ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107. Lecz ich krzyki, skargi i wszelkie wysi\u0142ki s\u0105 daremne. Ow\u0142adnie nim si\u0142a nieszcz\u0119\u015bcia (Hi 20,22). Ju\u017c nie istnieje dla nich czas. Jest tylko wieczno\u015b\u0107. Widz\u0105c to wszystko i s\u0142ysz\u0105c, nagle zapyta\u0142em siebie: Jak\u017ce\u017c mog\u0105 ci ch\u0142opcy byd pot\u0119pieni? Przecie\u017c wczoraj wieczorem bawili si\u0119 jeszcze w Oratorium. Ch\u0142opcy, kt\u00f3rych tutaj widzisz – odpowiedzia\u0142 – s\u0105 umarli dla Bo\u017cej \u0141aski. Gdyby skonali w tej chwili, czy nie chcieli wycofa\u0107 si\u0119 ze swoich niecnych dr\u00f3g, zostaliby pot\u0119pieni. Lecz tracimy czas. Chod\u017amy dalej<\/h4>\n\n\n\n

OGIE\u0143 NIEUGASZONY<\/h4>\n\n\n\n

Poprowadzi\u0142 mnie dalej. Zeszli\u015bmy w d\u00f3\u0142 korytarzem do nisko po\u0142o\u017conej pieczary. Nad wej\u015bciem do niej znajdowa\u0142 si\u0119 napis: Robak ich nie zginie i nie zaga\u015bnie ich ogie\u0144 (Iz 66,24). Pan Wszechmog\u0105cy ich ukarze\u0085 ze\u015ble w ich cia\u0142o ogie\u0144 i robactwo i j\u0119cze\u0107 b\u0119d\u0105 z b\u00f3lu na wieki (Jdt 16,17). Tutaj u\u015bwiadomi\u0142em sobie jak potworne wyrzuty sumienia cierpieli wychowankowie naszych szk\u00f3\u0142. Prze\u017cywali nieludzkie m\u0119ki, przypominaj\u0105c sobie ka\u017cdy nieodpuszczny grzech i sprawiedliw\u0105 kar\u0119 za niego. Mogli przecie\u017c korzysta\u0107 z licznych i niezwyk\u0142ych \u015brodk\u00f3w ku naprawie swego \u017cycia, wytrwania w cnocie i zbierania zas\u0142ug na niebo. Z trwog\u0105 przypominali sobie lekkomy\u015blnie odrzucone hojne \u0142aski, udzielane przez Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Dziewic\u0119\u0085 Prze\u017cywali prawdziw\u0105 gehenn\u0119, wiedz\u0105c, \u017ce tak \u0142atwo mogli si\u0119 zbawi\u0107, a teraz s\u0105 nieodwo\u0142alnie straceni na zawsze. Cisn\u0119\u0142o im si\u0119 na pami\u0119\u0107 tyle dobrych postanowie\u0144, kt\u00f3rych niestety nigdy nie wype\u0142nili. Piek\u0142o rzeczywi\u015bcie wybrukowane jest dobrymi intencjami!<\/h4>\n\n\n\n

W ni\u017cszej pieczarze zobaczy\u0142em ponownie w ognistym piecu ch\u0142opc\u00f3w z Oratorium: kilku przebywa\u0142o w nim aktualnie, a inni to byli wychowankowie lub te\u017c ca\u0142kowicie mi nieznani. Z bliska zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce obsiad\u0142o ich r\u00f3\u017cnego rodzaju robactwo, kt\u00f3re wgryza\u0142o si\u0119 w ich serca, oczy, r\u0119ce, nogi i ca\u0142e cia\u0142o z takim okrucie\u0144stwem, \u017ce nie spos\u00f3b tego opisa\u0107. Bezradni i nieruchomi ch\u0142opcy stawali si\u0119 \u0142upem r\u00f3\u017cnego rodzaju tortur.<\/h4>\n\n\n\n

W nadziei, \u017ce uda mi si\u0119 z nimi porozmawia\u0107 lub dowiedzie\u0107 si\u0119 przyczyn ich pot\u0119pienia, zbli\u017cy\u0142em si\u0119 jeszcze bardziej do nich, lecz \u017caden z nich nie wypowiedzia\u0142 ani jednego s\u0142owa, ani te\u017c na mnie nie popatrzy\u0142. Zapyta\u0142em swego przewodnika o pow\u00f3d takiego zachowania. Wyja\u015bni\u0142 mi, \u017ce pot\u0119pieni s\u0105 ca\u0142kowicie pozbawieni wolno\u015bci. Ka\u017cdy musi ponie\u015b\u0107 swoj\u0105 kar\u0119 w ca\u0142ej jej rozci\u0105g\u0142o\u015bci. A teraz – doda\u0142 – musisz, tak\u017ce wej\u015b\u0107 do nast\u0119pnej pieczary. O, nie! – zaprotestowa\u0142em z krzykiem.<\/h4>\n\n\n\n

Zanim cz\u0142owiek dostanie si\u0119 do piek\u0142a, musi przedtem odby\u0107 si\u0119 nad nim s\u0105d. Ja nie zosta\u0142em jeszcze os\u0105dzony i nie chc\u0119 tam p\u00f3j\u015b\u0107! Pos\u0142uchaj – powiedzia\u0142 – masz do wyboru: albo wej\u015b\u0107 do piek\u0142a i uratowa\u0107 swoich ch\u0142opc\u00f3w, albo pozosta\u0107 na zewn\u0105trz i pozostawi\u0107 ich w m\u0119kach. Co wybierasz?<\/h4>\n\n\n\n

Chwil\u0119 waha\u0142em si\u0119 w milczeniu. Oczywi\u015bcie, kocham swoich ch\u0142opc\u00f3w i bardzo pragn\u0119 pom\u00f3c im si\u0119 zbawi\u0107 – odpowiedzia\u0142em, – lecz czy nie ma \u017cadnego innego sposobu na to? Jest spos\u00f3b – m\u00f3wi\u0142 dalej, – lecz pod warunkiem, \u017ce zrobisz wszystko, co b\u0119dzie w twojej mocy. Odetchn\u0105\u0142em z ulg\u0105 i powiedzia\u0142em sobie natychmiast, \u017ce zrobi\u0119 ch\u0119tnie wszystko, by uwolni\u0107 moich ukochanych syn\u00f3w duchowych od takich tortur. Wejd\u017a, zatem do \u015brodka – powiedzia\u0142 m\u00f3j przyjaciel – i przypatrz si\u0119, jak dobry, Wszechmog\u0105cy B\u00f3g mi\u0142o\u015bciwie ofiaruje tysi\u0105ce \u015brodk\u00f3w, by twoich ch\u0142opc\u00f3w doprowadzi\u0107 do prawdziwej pokuty i uratowa\u0107 ich od \u015bmierci wiecznej.<\/h4>\n\n\n\n

Uj\u0105\u0142 mnie za d\u0142o\u0144 i wprowadzi\u0142 do pieczary. Po kilku krokach poczu\u0142em, jak bym si\u0119 nagle znalaz\u0142 w wielkiej okaza\u0142ej sali, kt\u00f3rej szklane drzwi kry\u0142y par\u0119 innych jeszcze wej\u015b\u0107. Na jednym z nich odczyta\u0142em napis: Sz\u00f3ste przykazaniem Wskazuj\u0105c na niego, m\u00f3j przewodnik t\u0142umaczy\u0142: Przekraczanie tego przykazania sta\u0142o si\u0119 powodem ruiny wiecznej bardzo wielu ch\u0142opc\u00f3w. Czy nie chodzili do spowiedzi. Owszem, przyst\u0119powali do niej, lecz albo grzechy zatajali, albo te\u017c wyznawali w spos\u00f3b niew\u0142a\u015bciwy. Jedni ze wstydu podawali fa\u0142szyw\u0105 liczb\u0119 grzech\u00f3w. Inni oddawali si\u0119 tym wyst\u0119pkom jeszcze w czasie swojego dzieci\u0144stwa, a potem zabrak\u0142o im odwagi wypowiedzenia ich przed kap\u0142anem lub te\u017c zrobili to niewystarczaj\u0105co. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich nigdy naprawd\u0119 nie \u017ca\u0142owa\u0142a za swoje przewinienia w tym wzgl\u0119dzie lub nieszczerze postanawia\u0142a unika\u0107 ich w przysz\u0142o\u015bci.<\/h4>\n\n\n\n

Nie brakowa\u0142o i takich, kt\u00f3rzy zamiast przebada\u0107 swoje sumienie i zrobi\u0107 dok\u0142adny rachunek, ca\u0142y sw\u00f3j wysi\u0142ek skierowali na to, w jakie s\u0142owa ubra\u0107 swoje niecne czyny i oszuka\u0107 spowiednika. Ka\u017cdy, umieraj\u0105c w takim stanie duszy, zdawa\u0142 sobie dobrze z tego spraw\u0119. Teraz ponosi tragiczne nast\u0119pstwa przez ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107. Tylko szczery \u017cal g\u0142adzi te grzechy i zapewnia szcz\u0119\u015bliwo\u015b\u0107 na wieki. Czy chcesz wiedzie\u0107, dlaczego nasz mi\u0142osierny B\u00f3g przyprowadzi\u0142 ci\u0119 tutaj?<\/h4>\n\n\n\n

Podni\u00f3s\u0142 zas\u0142on\u0119 i zobaczy\u0142em grup\u0119 ch\u0142opc\u00f3w z Oratorium – wszystkich zna\u0142em doskonale – znajduj\u0105cych si\u0119 tutaj ze wzgl\u0119du na ten w\u0142a\u015bnie grzech. Wielu z nich cieszy\u0142o si\u0119 w Oratorium opini\u0105 bardzo dobrych wychowank\u00f3w. Z pewno\u015bci\u0105 pozwolisz mi teraz zapisa\u0107 ich nazwiska, bym m\u00f3g\u0142 ich ostrzec indywidualnie – krzykn\u0105\u0142em. To wcale nie jest konieczne! Co wi\u0119c proponujesz; co mam im powiedzie\u0107? W kazaniach m\u00f3w zawsze o grzechach przeciwnych czysto\u015bci. Takie og\u00f3lne ostrze\u017cenie wystarczy. Zrozum, \u017ce je\u017celi nawet indywidualnie b\u0119dziesz ich ostrzega\u0142, ch\u0119tnie b\u0119d\u0105 ci obiecywali popraw\u0119, ale tylko w s\u0142owach.<\/h4>\n\n\n\n

Do mocnego postanowienia potrzebna jest \u0141aska Bo\u017ca, ale taka, kt\u00f3rej twoi ch\u0142opcy nie odrzuc\u0105. Je\u017celi b\u0119d\u0105 si\u0119 modli\u0107, B\u00f3g oka\u017ce im swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, przebaczy i zapomni ich upadki. Ty ze swej strony m\u00f3dl si\u0119 tak\u017ce i wiele pokutuj. A gdy chodzi o ch\u0142opc\u00f3w, to niech stosuj\u0105 si\u0119 do tych napomnie\u0144 i radz\u0105 swoich sumie\u0144. Ono im podpowie, co czyni\u0107 nale\u017cy.<\/h4>\n\n\n\n

Przez nast\u0119pne p\u00f3\u0142 godziny rozmawiali\u015bmy o warunkach dobrej spowiedzi. Potem m\u00f3j przewodnik kilkakrotnie wykrzykn\u0105\u0142 silnym g\u0142osem: – Avertere! Avertere?!! Co to ma znaczy – zapyta\u0142em? Zmie\u0144 \u017cycie!<\/h4>\n\n\n\n

UWIK\u0141ANI W RZECZY PRZYZIEMNE<\/h4>\n\n\n\n

Zmieszany, sk\u0142oni\u0142em g\u0142ow\u0119 z zak\u0142opotaniem i chcia\u0142em odej\u015b\u0107, ale on mnie powstrzyma\u0142. Nie widzia\u0142e\u015b jeszcze wszystkiego – wyt\u0142umaczy\u0142. Podni\u00f3s\u0142 inn\u0105 zas\u0142on\u0119, za kt\u00f3r\u0105 przeczyta\u0142em takie zdanie: A ci, kt\u00f3rzy chc\u0105 si\u0119 bogaci\u0107, wpadaj\u0105 w pokus\u0119 i w zasadzk\u0119, (ITm 6,9).<\/h4>\n\n\n\n

To nie dotyczy moich ch\u0142opc\u00f3w – zaoponowa\u0142em – s\u0105 tak samo biedni jak i ja. Nie jeste\u015bmy bogaci i nie chcemy nimi by\u0107. Na bogactwo nie zwracamy \u017cadnej uwagi. Gdy jednak kurtyna si\u0119 unios\u0142a, zobaczy\u0142em grup\u0119 ch\u0142opc\u00f3w dobrze mi znanych. Cierpieli podobne tortury, jak i poprzedni. M\u00f3j przewodnik wskaza\u0142 mi na nich ze s\u0142owami: Jak widzisz, napis odnosi si\u0119 tak\u017ce i do twoich ch\u0142opc\u00f3w. Jak to mo\u017cliwe? – zapyta\u0142em. Zatem ci wyt\u0142umacz\u0119 – odrzek\u0142. – Sercami niekt\u00f3rych ch\u0142opc\u00f3w ow\u0142ada tak silna pokusa posiadania rzeczy materialnych, \u017ce maleje w nich mi\u0142o\u015b\u0107 ku Bogu. St\u0105d rodz\u0105 si\u0119 grzechy przeciw mi\u0142o\u015bci, pobo\u017cno\u015bci i \u0142agodno\u015bci. Ju\u017c samo pragnienie bogactwa mo\u017ce zdeprawowa\u0107 serce, zw\u0142aszcza, je\u017celi ono prowadzi do niesprawiedliwo\u015bci.<\/h4>\n\n\n\n

Twoi ch\u0142opcy s\u0105 biedni, lecz pami\u0119taj, \u017ce chciwo\u015b\u0107 i lenistwo to \u017ali doradcy. Jeden z twoich wychowank\u00f3w pope\u0142ni\u0142 powa\u017cn\u0105 kradzie\u017c w swoim rodzinnym mie\u015bcie. M\u00f3g\u0142 j\u0105 naprawi\u0107, a przecie\u017c wcale o tym nie pomy\u015bla\u0142. Inni pr\u00f3bowali si\u0119 w\u0142ama\u0107 do spi\u017carni albo do biura administratora czy ekonoma. Nie brakuje i tych, kt\u00f3rzy grzebi\u0105 w teczkach i pulpitach swoich koleg\u00f3w i zabieraj\u0105 im jedzenie, pieni\u0105dze i inne rzeczy, nie m\u00f3wi\u0105c o kradzie\u017cy ksi\u0105\u017cek i innych przedmiot\u00f3w…<\/h4>\n\n\n\n

Wymieni\u0142 wiele nazwisk, a potem ci\u0105gn\u0105\u0142 dalej: Niekt\u00f3rzy znajduj\u0105 si\u0119 tutaj, bo skradli ubrania, bielizn\u0119, koce i p\u0142aszcze z szatni Oratorium po to, by wys\u0142a\u0107 swoim rodzinom do domu. Inni pokutuj\u0105 w tym miejscu za powa\u017cn\u0105 i \u015bwiadomie wyrz\u0105dzon\u0105 krzywd\u0119 lub te\u017c za to, \u017ce nie zwr\u00f3cili rzeczy czy sum wypo\u017cyczonych. Teraz wiesz ju\u017c wszystko, wi\u0119c upomnij ich. Musz\u0105 przezwyci\u0119\u017ca\u0107 wszystkie swoje pr\u00f3\u017cne i szkodliwe pragnienia, zachowuj\u0105c prawo Bo\u017ce i dbaj\u0105c o swoje czyste sumienie. Inaczej chciwo\u015b\u0107 mo\u017ce ich doprowadzi\u0107 do jeszcze wi\u0119kszych wykrocze\u0144…<\/h4>\n\n\n\n

Zastanawia\u0142em si\u0119, dlaczego a\u017c tak okropne kary spotka\u0142y ch\u0142opc\u00f3w za przekroczenia, o kt\u00f3rych oni niewiele my\u015bleli. M\u00f3j przewodnik obudzi\u0142 mnie z zamy\u015blenia s\u0142owami: Przypomnij sobie, co ci oznajmiono, gdy widzia\u0142e\u015b zniszczone grona na winoro\u015bli. W tej chwili uni\u00f3s\u0142 inn\u0105 zas\u0142on\u0119, kryj\u0105c\u0105 wielu moich ch\u0142opc\u00f3w z Oratorium, kt\u00f3rych natychmiast wszystkich pozna\u0142em. Napis nad zas\u0142on\u0105 brzmia\u0142: Korze\u0144 wszystkiego z\u0142a. Wiesz, co to znaczy? – zapyta\u0142 mnie, – do jakiego grzechu to si\u0119 odnosi? Do pychy? Zapyta\u0142em. A m\u00f3wiono mi zawsze, \u017ce pycha jest korzeniem wszelkiego z\u0142a. M\u00f3wi\u0105c generalnie, tak jest, ale z drugiej strony wiesz dobrze, co sprowokowa\u0142o Adama i Ew\u0119 do pope\u0142nienia grzechu, za kt\u00f3ry zostali wyp\u0119dzeni ze swojego ziemskiego raju. Niepos\u0142usze\u0144stwo? W\u0142a\u015bnie! Niepos\u0142usze\u0144stwo jest korzeniem wszelkiego z\u0142a. A co mam swoim ch\u0142opcom opowiedzie\u0107 na ten temat.<\/h4>\n\n\n\n

POS\u0141USZE\u0143STWO<\/h4>\n\n\n\n

S\u0142uchaj uwa\u017cnie: ch\u0142opcy, kt\u00f3rych tu widzisz, przygotowali sobie tak tragiczny koniec przez niepos\u0142usze\u0144stwo. Ten i \u00f3w, kiedy my\u015bla\u0142e\u015b, \u017ce w nocy spokojnie \u015bpi, opu\u015bci\u0142 sypialni\u0119, by w\u0142\u00f3czy\u0107 si\u0119 po boisku. Wbrew regulaminowi pl\u0105ta\u0142 si\u0119 po niebezpiecznych terenach, a nawet po rusztowaniach murarskich, nara\u017caj\u0105c swoje zdrowie, a czasem i \u017cycie. Inni szli wprawdzie do ko\u015bcio\u0142a, lecz wbrew zaleceniom zachowywali si\u0119 \u017ale. Poniechawszy modlitw\u0119, oddawali si\u0119 marzeniom i przeszkadzali innym lub te\u017c drzemali w czasie nabo\u017ce\u0144stwa.<\/h4>\n\n\n\n

Biada tym, kt\u00f3rzy zaniedbuj\u0105 modlitw\u0119! Kto si\u0119 nie modli, wst\u0119puje na drog\u0119 wiod\u0105c\u0105 ku pot\u0119pieniu? Znajdziesz w tym miejscu i takich, kt\u00f3rzy, zamiast \u015bpiewa\u0107 psalmy czy te\u017c godzinki ku czci Naj\u015bwi\u0119tszej Dziewicy, czytali \u015bwieckie, lub co gorsza, zakazane ksi\u0105\u017cki. Wymieni\u0142 te\u017c inne jeszcze przyk\u0142ady \u0142amania dyscypliny. Po jego s\u0142owach opanowa\u0142 mnie smutek i przygn\u0119bienie. Czy mog\u0119 o tym wspomnie\u0107 moim ch\u0142opcom? – zapyta\u0142em, patrz\u0105c mu prosto w oczy. Tak, mo\u017cesz. Wszystko, co tylko zapami\u0119tasz. Jakich rad powinienem im udzieli\u0107, by uchroni\u0107 ich od takiej tragedii? Przypominaj im nieustannie, \u017ce przez pos\u0142usze\u0144stwo Bogu, Ko\u015bcio\u0142owi, swoim rodzicom i prze\u0142o\u017conym, nawet w drobnych na poz\u00f3r sprawach, zbawi\u0105 si\u0119 na pewno. I nic wi\u0119cej? Ostrzegaj ich te\u017c przed bezczynno\u015bci\u0105. Dawid z powodu lenistwa popad\u0142 w grzech. Je\u015bli b\u0119d\u0105 wci\u0105\u017c zaj\u0119ci, zabraknie szatanowi sposobno\u015bci do kuszenia ich.<\/h4>\n\n\n\n

Sk\u0142oni\u0142em g\u0142ow\u0119 i przyobieca\u0142em, \u017ce tak uczyni\u0119. Na p\u00f3\u0142 omdlony z trwogi i strachu, zdo\u0142a\u0142em jedynie wyszepta\u0107: Dzi\u0119ki ci, \u017ce by\u0142e\u015b dla mnie tak dobry. Teraz, prosz\u0119 ciebie, wyprowad\u017a mnie ju\u017c st\u0105d. Dobrze! Chod\u017a zatem ze mn\u0105. Wzi\u0105\u0142 mnie za r\u0119k\u0119, by doda\u0107 otuchy i podtrzymywa\u0142 mnie, gdy\u017c z braku sil s\u0142ania\u0142em si\u0119 na nogach. Po opuszczeniu holu, w zawrotnie szybkim tempie wr\u00f3cili\u015bmy na straszny podw\u00f3rzec i d\u0142ugi korytarz. Min\u0105wszy ostatni portal z br\u0105zu, przewodnik zatrzyma\u0142 mnie i powiedzia\u0142: Teraz, kiedy ju\u017c zobaczy\u0142e\u015b, co cierpi\u0105 inni, musisz sam tak\u017ce do\u015bwiadczy\u0107 grozy piek\u0142a. Nie, nigdy! Krzykn\u0105\u0142em przera\u017cony.<\/h4>\n\n\n\n

DOTKNIJ PIEKIELNYCH MUR\u00d3W<\/h4>\n\n\n\n

Ale on obstawa\u0142 przy swoim, chocia\u017c ja mia\u0142em ochot\u0119 uciec. Nie b\u00f3j si\u0119 – powiedzia\u0142 mi – po prostu spr\u00f3buj. Dotknij tego muru. Nie mog\u0142em zdoby\u0107 si\u0119 na odwag\u0119 i pr\u00f3bowa\u0142em oddali\u0107 si\u0119, lecz powstrzyma\u0142 mnie od tego. Spr\u00f3buj – wci\u0105\u017c nalega\u0142. Trzymaj\u0105c mnie mocno za r\u0119k\u0119, poci\u0105ga\u0142 ku \u015bcianie. Dotknij jeden raz – nakaza\u0142 a b\u0119dziesz mia\u0142 prawo opowiedzie\u0107, \u017ce nie tylko widzia\u0142e\u015b, ale i dotyka\u0142e\u015b \u015bcian, za kt\u00f3rymi ludzie cierpi\u0105 wieczne m\u0119ki. Zrozumiesz, jak straszny musi by\u0107 ostatni mur, skoro ju\u017c pierwszy jest nie do zniesienia. Popatrz na t\u0119 \u015bcian\u0119! Spojrza\u0142em na ni\u0105 uwa\u017cnie. Wydawa\u0142a mi si\u0119 niewiarygodnie gruba. Tysi\u0105ce takich \u015bcian znajduje si\u0119 mi\u0119dzy ni\u0105, a prawdziwym ogniem piek\u0142a – t\u0142umaczy\u0142 m\u00f3j przewodnik. Tysi\u0105ce mur\u00f3w je otacza, ka\u017cdy ma tysi\u0105c miar grubo\u015bci i w takiej te\u017c odleg\u0142o\u015bci znajduje si\u0119 jeden od drugiego. Jedna miara to tysi\u0105c mil. Ten pierwszy mur, zatem jest oddalony o milion milion\u00f3w mil od piekielnego ognia. Jest to, wi\u0119c bardzo odleg\u0142a kraw\u0119d\u017a samego piekl\u0105.<\/h4>\n\n\n\n

S\u0142ysz\u0105c to, instynktownie cofn\u0105\u0142em si\u0119, lecz on chwyci\u0142 moj\u0105 d\u0142o\u0144, rozwar\u0142 j\u0105 si\u0142\u0105 i przyci\u0105gn\u0105\u0142 do pierwszego z tysi\u0119cy mur\u00f3w. Odczu\u0142em tak szalony b\u00f3l, \u017ce ze skowytem odskoczy\u0142em do ty\u0142u i obudzi\u0142em si\u0119 w swoim \u0142\u00f3\u017cku. D\u0142o\u0144 mocno piek\u0142a i musia\u0142em j\u0105 trzyma\u0107, by z\u0142agodzi\u0107 b\u00f3l. Wstawszy rano, zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce by\u0142a spuchni\u0119ta. Chocia\u017c przecie\u017c tylko we \u015bnie dotyka\u0142em muru, z d\u0142oni mojej schodzi\u0142a sk\u00f3ra.<\/h4>\n\n\n\n

Maj\u0105c na uwadze, \u017ce nie nale\u017cy was zbytnio przera\u017ca\u0107, pomin\u0105\u0142em opisywanie wielu strasznych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, chod\u017a je widzia\u0142em i prze\u017cywa\u0142em. Przez nast\u0119pne siedem nocy nie mog\u0142em spad, tak dalece czu\u0142em; si\u0119 podekscytowany tym niesamowitym widzeniem sennym. Wiemy, \u017ce nasz Doby B\u00f3g opisywa\u0142 piek\u0142o zawsze w symbolach. Gdyby ukaza\u0142 je nam w ca\u0142ej rzeczywisto\u015bci, nie byliby\u015bmy w stanie go poj\u0105c. Nikt ze \u015bmiertelnik\u00f3w nie mo\u017ce zrozumie\u0107 tych spraw.<\/h4>\n\n\n\n

Przytoczone poni\u017cej wizje \u015aw. Jana Bosko dotycz\u0105ce piek\u0142a, s\u0105 wyj\u0105tkami z ksi\u0105\u017cki „Sny i wizje \u015aw. Jana Bosko”, Wydawnictwo Salezja\u0144skie 1990 r., Imprimatur Ks. Biskup Rozwadowski. Wizje te mia\u0142y charakter nadprzyrodzony, gdy\u017c to Pan B\u00f3g przemawia\u0142 do \u015aw. Jana Bosko, co sam \u015awi\u0119ty zreszt\u0105 nieraz podkre\u015bla\u0142 i za takie zosta\u0142y uznane przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015awi\u0119ty.<\/strong><\/h5>\n\n\n\n

Katechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego o Piekle ( KKK 1033- 1037 ) – <\/h4>\n\n\n\n

IV. Piek\u0142o <\/h2>\n\n\n\n

1033 Nie mo\u017cemy by\u0107 zjednoczeni z Bogiem, je\u015bli nie wybieramy w spos\u00f3b dobrowolny Jego mi\u0142o\u015bci. Nie mo\u017cemy jednak kocha\u0107 Boga, je\u015bli grzeszymy ci\u0119\u017cko przeciw Niemu, przeciw naszemu bli\u017aniemu lub przeciw nam samym: „Kto… nie mi\u0142uje, trwa w \u015bmierci. Ka\u017cdy, kto nienawidzi swego brata, jest zab\u00f3jc\u0105, a wiecie, \u017ce \u017caden zab\u00f3jca nie nosi w sobie \u017cycia wiecznego” (1 J 3, 14 c-15). Nasz Pan ostrzega nas, \u017ce zostaniemy od Niego oddzieleni, je\u015bli nie wyjdziemy naprzeciw wa\u017cnym potrzebom ubogich i maluczkich, kt\u00f3rzy s\u0105 Jego bra\u0107mi 585 . Umrze\u0107 w grzechu \u015bmiertelnym, nie \u017ca\u0142uj\u0105c za niego i nie przyjmuj\u0105c mi\u0142osiernej mi\u0142o\u015bci Boga, oznacza pozosta\u0107 z wolnego wyboru na zawsze oddzielonym od Niego. Ten stan ostatecznego samowykluczenia z jedno\u015bci z Bogiem i \u015bwi\u0119tymi okre\u015bla si\u0119 s\u0142owem „piek\u0142o”. <\/h4>\n\n\n\n

1034 Jezus cz\u0119sto m\u00f3wi o „gehennie ognia nieugaszonego” 586 , przeznaczonej dla tych, kt\u00f3rzy do ko\u0144ca swego \u017cycia odrzucaj\u0105 wiar\u0119 i nawr\u00f3cenie; mog\u0105 oni zatraci\u0107 w niej zarazem cia\u0142o i dusz\u0119 587 . Jezus zapowiada z surowo\u015bci\u0105, \u017ce „po\u015ble anio\u0142\u00f3w swoich: ci zbior\u0105 z Jego Kr\u00f3lestwa wszystkie zgorszenia i tych, kt\u00f3rzy dopuszczaj\u0105 si\u0119 nieprawo\u015bci, i wrzuc\u0105 ich w piec rozpalony” (Mt 13 41-42). On sam wypowie s\u0142owa pot\u0119pienia: „Id\u017acie precz ode Mnie, przekl\u0119ci, w ogie\u0144 wieczny!” (Mt 25, 41). <\/h4>\n\n\n\n

1035 Nauczanie Ko\u015bcio\u0142a stwierdza istnienie piek\u0142a i jego wieczno\u015b\u0107. Dusze tych, kt\u00f3rzy umieraj\u0105 w stanie grzechu \u015bmiertelnego, bezpo\u015brednio po \u015bmierci id\u0105 do piek\u0142a, gdzie cierpi\u0105 m\u0119ki, „ogie\u0144 wieczny” 588 . Zasadnicza kara piek\u0142a polega na wiecznym oddzieleniu od Boga; wy\u0142\u0105cznie w Bogu cz\u0142owiek mo\u017ce mie\u0107 \u017cycie i szcz\u0119\u015bcie, dla kt\u00f3rych zosta\u0142 stworzony i kt\u00f3rych pragnie. <\/h4>\n\n\n\n

1036 Stwierdzenia Pisma \u015bwi\u0119tego i nauczanie Ko\u015bcio\u0142a na temat piek\u0142a s\u0105 wezwaniem do odpowiedzialno\u015bci, z jak\u0105 cz\u0142owiek powinien wykorzystywa\u0107 swoj\u0105 wolno\u015b\u0107 ze wzgl\u0119du na swoje wieczne przeznaczenie. Stanowi\u0105 one r\u00f3wnocze\u015bnie nagl\u0105ce wezwanie do nawr\u00f3cenia: „Wchod\u017acie przez ciasn\u0105 bram\u0119! Bo szeroka jest brama i przestronna ta droga, kt\u00f3ra prowadzi do zguby, a wielu jest takich, kt\u00f3rzy przez ni\u0105 wchodz\u0105. Jak\u017ce ciasna jest brama i w\u0105ska droga, kt\u00f3ra prowadzi do \u017cycia, a ma\u0142o jest takich, kt\u00f3rzy j\u0105 znajduj\u0105!” (Mt 7,13-14): Poniewa\u017c nie znamy dnia ani godziny, musimy w my\u015bl upomnienia Pa\u0144skiego czuwa\u0107 ustawicznie, aby\u015bmy zako\u0144czywszy jeden jedyny bieg naszego ziemskiego \u017cywota, zas\u0142u\u017cyli wej\u015b\u0107 razem z Panem na gody weselne i by\u0107 zaliczeni do b\u0142ogos\u0142awionych i aby nie kazano nam, jak s\u0142ugom z\u0142ym i leniwym, p\u00f3j\u015b\u0107 w ogie\u0144 wieczny, w ciemno\u015bci zewn\u0119trzne, gdzie „b\u0119dzie p\u0142acz i zgrzytanie z\u0119b\u00f3w” 589 . <\/h4>\n\n\n\n

1037 B\u00f3g nie przeznacza nikogo do piek\u0142a 590 ; dokonuje si\u0119 to przez dobrowolne odwr\u00f3cenie si\u0119 od Boga (grzech \u015bmiertelny) i trwanie w nim a\u017c do ko\u0144ca \u017cycia. W liturgii eucharystycznej i w codziennych modlitwach swoich wiernych Ko\u015bci\u00f3\u0142 b\u0142aga o mi\u0142osierdzie Boga, kt\u00f3ry nie chce „niekt\u00f3rych zgubi\u0107, ale wszystkich doprowadzi\u0107 do nawr\u00f3cenia” (2 P 3, 9): Bo\u017ce, przyjmij \u0142askawie t\u0119 ofiar\u0119 od nas, s\u0142ug Twoich, i ca\u0142ego ludu Twego. Nape\u0142nij nasze \u017cycie swoim pokojem, zachowaj nas od wiecznego pot\u0119pienia i do\u0142\u0105cz do grona swoich wybranych 591 . <\/h4>\n\n\n\n

\u017ar\u00f3d\u0142o KATECHIZM ON- LINE http:\/\/www.katechizm.opoka.org.pl\/rkk… <\/a><\/h4>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

DO PIEK\u0141A I Z POWROTEM Sen o piekle wywiera straszne i przera\u017caj\u0105ce wra\u017cenie. W czasie jego trwania kieruj\u0105 ks. Bosko bezpo\u015brednio moce z nieba. Prawda w nim przedstawiona jest jasna i konkretna. Kto go gruntownie przestudiuje i dobrze si\u0119 nad nim zastanowi, przestanie m\u00f3wi\u0107 lekcewa\u017c\u0105co o grzechu i piekle. Przewodnik wytyczy\u0142 dok\u0142adnie ks. Bosko lini\u0119…
Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":16245,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"h5ap_radio_sources":[],"footnotes":""},"categories":[316],"tags":[92,3,5],"class_list":["post-16243","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-alarm-katolicki","tag-apostol-milosci","tag-apostolowie-milosci","tag-dzielo-ewangelizacji-ubogich-i-strapionych"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/apostolowiemilosci.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16243","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/apostolowiemilosci.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/apostolowiemilosci.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/apostolowiemilosci.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/apostolowiemilosci.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=16243"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/apostolowiemilosci.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16243\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16250,"href":"http:\/\/apostolowiemilosci.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16243\/revisions\/16250"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/apostolowiemilosci.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/16245"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/apostolowiemilosci.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=16243"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/apostolowiemilosci.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=16243"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/apostolowiemilosci.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=16243"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}